A man and a barber shop

Ευγενική σιωπή, όχι απαξιωτική. Διακριτική, όχι αδιάφορη. Σεβασμός, εξυπηρέτηση, φροντίδα. Περνώντας το κατώφλι ενός κουρέα δεν θα πάθεις κράμπα από την ένταση του ραδιοφώνου που παίζει μουσική γυμναστηρίου, δεν θα τυφλωθείς από πλάσμα οθόνες που τόσο εύκολα συμμετέχουν στην ομοιογένεια των νέων κοπής κομμωτηρίων, δεν θα σε υποδεχτεί κάποιος για να σου προσφέρει καφέ, «καπουτσίνο, με μια ζαχαρίτσα; Κανελίτσα;». Ο κουρέας, φορώντας την ποδιά του, απότοκο άλλων εποχών κατά τις οποίες το υγειονομικό τμήμα την επέβαλλε για λόγους καθαριότητας, θα σε καλησπερίσει, θα σε καθίσει, αφού προηγουμένως σκουπίσει σχολαστικά τη δερμάτινη καρέκλα. Ξανά, διότι την είχε ήδη σκουπίσει μόλις έφυγε ο προηγούμενος πελάτης.

Η ερώτηση είναι μία και μοναδική, και η απάντηση που θα δώσεις δεν επιδέχεται ριμπάουντ ερωτήσεις. Αν θέλεις να κουρευτείς, θα εξηγήσεις και εκείνος θα καταλάβει. Σαν το δικό σου κεφάλι έχει δει πολλά. Από το μήκος των μαλλιών σου και τον τρόπο που τα έχεις χτενίσει, θα διαπιστώσει την προτίμησή σου, τα λάθη του προηγούμενου κουρέα, την ποιότητα της τρίχας. Δεν θα σου πει κάτι, ίσως ρωτήσει κάτι σχετικό με τρίχες. Από την απάντησή σου θα καταλάβει αν έχεις όρεξη για συζήτηση και θα προχωρήσει αναλόγως. Θα σεβαστεί τη διάθεσή σου για να μιλήσεις ή να συλλογιστείς.

Οινόπνευμα για να λαμποκοπήσουν οι αμφιβολίες του προηγούμενου πελάτη, ψαλίδι, φαλτσέτα, μηχανή ξυρίσματος. Ο χτύπος του ψαλιδιού καθώς κόβει τούφες, το σύρσιμό τους στην ποδιά που έχει περαστεί από τον λαιμό σου, ο ήχος της ίδιας της ποδιάς καθώς κινείσαι. Αν δεν παίζει κάποιο ραδιόφωνο, στην καρέκλα του κουρείου ακούς τις σκέψεις σου. Απερίσπαστος. Τα μπουκαλάκια παραταγμένα στον πάγκο: κολόνια, after shave, ταλκ. Οσα χρειάζεται είναι εκεί. Οι κουβέντες είναι περιττές.

Δεν υπάρχουν πολλοί κουρείς, τους παρέσυρε η λαίλαπα του νέου. Εκείνοι που επιμένουν ίσως απλώς περιμένουν να συλλέξουν τα απαιτούμενα ένσημα για να συνταξιοδοτηθούν. Ισως τολμούν να μένουν ανοικτοί διότι γνωρίζουν πως όσο θελκτικό και αν είναι το στάιλινγκ της μόδας, οι τρίχες παραμένουν τρίχες και ο χειρισμός τους είναι θέμα εμπειρίας την οποία διαθέτουν. Οσο, μάλιστα η κρίση μειώνει το άπειρο των επιλογών και τη δυνατότητα να πληρώνεις 60 ευρώ για ένα κούρεμα και ένα άγαρμπο μασάζ, ο κουρέας της γειτονιάς θα σκουπίσει τη δερμάτινη καρέκλα και θα σε υποδεχτεί. Οινόπνευμα στα σημεία που ξύρισε, κολόνια, ταλκ. «Με τις υγείες σας» μέχρι να συνταξιοδοτηθούν.

 

 

The Barber Shop «1900»

Σαν παλιό μπαρμπέρικο της Αθήνας, από κείνα που χάθηκαν όταν οι μπαρμπέρηδες συνταξιοδοτήθηκαν σαν κλασσικό βρετανικό mens club, το «1900» δεν υπόσχεται botox μαλλιών, θεραπείες αναδόμησης με πλακούντα σαύρας και όλα αυτά που μας υπόσχονται στις μεγάλες αλυσίδες κουρείων. Αποκλειστικές υπηρεσίες, αποκλειστικά για άνδρες σε έναν χώρο γεμάτο συλλεκτικά έπιπλα που σε κάνουν να νιώθεις βασιλιάς: ξύρισμα, λούσιμο, κούρεμα, μανικιούρ, πεντικιούρ, ακόμη και βάψιμο – χωρίς να βγει κομοδινί.

Υψηλάντου 35 & Πλουτάρχου, Κολωνάκι, τηλ.: 210 7220.511

http://leasted.wordpress.com/2010/07/02/the-shop-barbers/